Beklenen Azim

Sevim hanımın nasıl acılar çektiği ve uzun yıllar didinip çabalaması sonucu yine de beklediğini bulamaması onun için kırılma noktası olmuş.

 Akla gelebilecek her şeyi denemesine rağmen kendini başarılı göremiyordu. Yine çaresiz bir şekilde acı çekmeye devam ediyordu...On dokuzuncu yaş gününde bile bu durumuna çözüm üretecek kimse yoktu etradında.  Hayatının ışığı gittikçe sönüyordu.

Yaşamaya olan azmi ve var olma savaşı bu sorunu çözmeye karar kılmış. Sonunda kendine bir söz verip bu duruma konsantre olmuş.

Nefes alma egzersizlerinden, pahalı ilaçlardan alternatif tıptan destek almış fakat acı çekmeye devam ediyordu.

Kendi hayatı için ve yeniden hayat dolu olabilmek için bu durumu çözmeliydi. Böyle bir hayat saplantısı kendisine istediği çözümü verecekti. Zaten evrenden ve doğadan azimle ve samimimi bir şekilde  istenen istekler bir gün mutlaka insanın karşısına çıkar..

Böylece bir an önce çalışma ve araştırmalarına başlayıp kendi kalıcı sistemini kurmaya başlamış. Panikatak azmiyle pek çok profesyonel sağlık uzmanlarıyla ve alternatif tıp uzmanlarıyla fikir alışverişinde bulunmuş, bulabildiği her kaynaktan faydalanmaya başlamış.

Artık iyiden iyiye umutlarının tükendiğini düşünüyordu. Mücadele azmi iyice zayıf düşüyordu ama harcanan onca zaman ve emekten sonra emeğinin karşılığını alması gerekirdi. Kim olsa bu durumu kendine kabullenemez.

Hayatının baharında kocaman dünyanın insana zindan olması gibisi yoktur. Çaresiz bir şekilde geçen zamanı dinlemek bazen insana ilham verebilir. O beklenen ilhamı Sevim hanım gibiler duyabilir. Çünkü yaşanan acı değerine göre insanlar daha hassas olur...